30 Aralık 2014 Salı
Gidenime Mektuplar 1
Gece yarıları uyanıyorum artık ansızın. Uyku tutmuyor göz kapaklarım. Zifiri karanlığı delercesine uzanan bakışlarım, pulsuz bir mektup gibi sahipsiz sürükleniyor sokak ortasında.Tüm şehri ateşe versem ısıtamam yanaklarıma vuran yokluğunun küstah rüzgarlarını.
Kendi ellerimi bile yadırgar oldum senin boş bıraktığın avuçlarımda. Bildiğin gibi değilim senden sonra. Daha çok yazıyorum, daha çok kelimeler kirletiyorum ardında. Yoldan çıkmış bir hayatın, sensizliğe vurmasıydı bu kaza. Çok kayıp verdim, çok kez vazgeçtim kendimden. Ama bu kez yenildim sana. Bir yanda yaşanılası bir aşktın sen, diğer yanda hayatın gerçekleri karşısında umursamaz bir aşık. "Böyle giderse bitecek." derdim, tam da böyle gitti ve bitti. Şimdi ayrı omuzlarda teselliye açız, farklı şehirlerin yağmurlarıyla ıslağız.Ben sana mevsimim derdim,oysa varlığın baharmış, yokluğun kış. Ayrılıklar bahara, aşklar şubatlara kadarmış.Sanki sen değilmişsin gibi onca kez göğsümü ısıtan, bir kar sabahı aniden çekip gittin. Sanki ilk defa gitmiyormuşçasına, usta işiydi terkedişin. Senden sonra, tüm sonralarımı yitirdim. Senden sonrası yokluk, senden sonrası yoksulluk.Yüzüm bile tebessüm satmıyor aynalara, sen nasıl gülebiliyorsun yabancı yüzler karşısında? Hiç mi acımadı göğsünün içi, hiç mi ağrımadı kalbin ? Aramıza onca insan, onca şehir,onca zaman girdi de; hiç iç geçirmedin mi ardımdan ? Aşklar böyledir işte, kimisi sevmeyi bilir ayrılıkta tökezler; kimisi sevmekten anlamaz ama ayrılığı iyi becerir. Bakma sitemlerime,ben ilk kez sevdiğimde de acemiydim; terkedile terkedile ayrılığı da öğrenirim..
#abdullahcmk
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder