Gidenime Mektuplar 2

İkimiz de çok sevdik.Haddimiz değildi, ama sevdik. Ve haklıydın, gitmek için de sebebin çoktu ve sonunda gittin. İnan bir kez bile sitem etmedim ardından. Gitti dedim sustum, gitti dedim, sessizliği kustum.
Onun yolu benim yolumdan geçmezdi, geçmemeliydi dedim, kendimi suçlu buldum. Kaç gece idam verdim,sigaramın dumanında astım duygularımı. Kaç gözyaşıyla sildim izlerini. Unutmak istedim, hatırlamaktan korktum. Oysa kalsan sevecektim; ben gittiğin gün, kendimi de yitirdim. Ama bir yerde bitmeliydi artık. Sen gitmeliydin ben ağıtlar yakmalıydım ardından. Zira yüreğimin dermanı kalmamıştı, senin gitmelerinle gelmelerin arasında sa'y yapmaktan; yorulmuştum elimi tutar gibi yapıp uçurama bırakmalarından. Hiç düşündün mü canı her yandığında yarasına senin yüzünü basarak iyileştiren adam, bugün neden sana düşman ? Gittin, belki kurudu dallarım, ama yaprak dökmedim. Ben her vuslatı, iftar bekleyen oruçlu gibi bekledim. Mübarek bir dua ile yıkayıp dudaklarımı, sükuta kaldırdım. Bak dün vardın bugün yoksun. Sen benim yolumda,geç kalmışlığımsın; ama ben yine severim, yine vuslata yürür, yine uzun uzun yalnızlıkla geçinirim. Ama sen bir uçuruma ittin kendini, küçücük bir mutluluk ihtimaline koca bir aşkı meze ettin sevgili. Bu ayrılık belki geçti, ama güç olmadı; gücüne gitmesin, aşk yine var olacak, ki senden önce de vardı. 

#abdullahcmk